179

محبوبم...

امروز هم بی تو گذشت. چشم دارد به ندیدنت عادت می کند؛

زبان نامت را به سختی در دهانم می چرخاند؛

دست ها بلا استفاده و گوش هایم صدایت را ...

روزگار غریبی ست و درد هر بار یکی از اعضای تنم را احاطه می کند.

شاید برای همین است که قلب و مغزم، با آنکه همیشه کنار تواَند؛

بیقراری هم می کنند.

قلب... مثل مادری که جنگ، جنازه ی فرزندش را هنوز پس نداده است

و مغز... چون پدری که در تنهایی و خلوتش، به آرامی می گرید.

چه تشبیه مسرت بخشی...! که هربار به یادم خواهد آورد ...

" هرگز، فراموش نخواهی شد ..."

| حمید جدیدی |

.

.

.

# این قلب درد و این تنگی نفس ، آخرش منو راهی قبرستان میکنه

ب همین زودیا . . .

# هیچی بد تر از نفس تنگی نیست ، احساس میکنم

یه نفر با جفت پا روی شش هام ایستاده :(